Voor donderdag 25 Mei hadden we een afspraak gepland met de bank. De 2e hypotheek optie, die bleek al gunstiger als optie 1. En voor vrijdag staat optie 3 al op de agenda. We belden nog even achter de Duitse bank aan voor de afronding van de Fichtenstrasse. Dat loopt weer op de rails gelukkig. Vanmiddag de oppas nog even om te kijken of ze na een 2e bezoek wel in de smaak valt bij Lennard. De oppas is nodig omdat als ik op zee zit Inge ook remote moet kunnen werken zonder tegelijkertijd full time moeder te moeten zijn. In Duitsland hadden we oma daarvoor, maar die zit nu nog even te ver weg.
De oppas is na een uurtje vertrokken en Inge haar blik zei hetzelfde als wat ik ook dacht. Laat maar, dat is helemaal niks. We gaan snel nog even wandelen, snel richting het Fort: Torre di Fontanedo om even te wandelen en de frustratie eraf te lopen. Daar aangekomen, begint het na een zeer klein wandelingetje net te regenen. Dus we rijden de berg extra op naar de waterval om daar in de auto een biertje te doen terwijl Lennard in de auto rond kruipt. Daar werd het ook droog en konden we toch nog even een stukje lopen. Ik drukte bij een ingeving lang op de eject cd knop, zo van, misschien wil Eric Clapton die sinds de dag van aankoop in de auto was geladen en sindsdien CD ERROR aangaf er weleens uit. Die werd dus ineens vrijgelaten na bijna 5 jaar Benz gevangenis. We zijn naar het winkelcentrum Fuentes gereden om daar de nodige kleine boodschap op te halen waarbij we ook even een CD kochten om die in de auto te testen. Gelukt, hij doet het weer. (het moeten originele zijn)
Vrijdag naar de bank voor optie 3, dat wordt hem. Niks 10 jaar voor niet Italianen maar gewoon eentje voor 25 jaar. Dat gaat hem wel worden. Na de lunch even kijken bij een huurhuis in Piantedo vlakbij en toen maar door om rust in ons hoofd te krijgen. We kozen het strand bij Lago di Mezzola. Lennard lekker met zand spelen, (gooien) dus bier met zand, chips met zand en de rest ook.
Zaterdag naar het volgende huurhuis voor een bezichtiging. Vlakbij om de hoek en fijn om even voor ogen te hebben wat we daar kunnen verwachten. We werden gelijk ook uitgenodigd op de koffie. En daar kwam ook een glaasje drank bij natuurlijk. Daarna door naar de oude buurman van Inge, Giovanni en Monica. Italianen die heel veel praten. En 2 katten om Lennard mee te entertainen.
Zondag moesten we opruimen, paar keer naar de garage om spullen erin te proppen. We nemen de printer en koffiemachine namelijk niet mee naar Assen. Ook reden we langs het droomhuis waar we een auto zagen stoppen en die keken naar het (ons) huis. We reden erachter, Inge en ik zonder woorden allebei onze nagels afbijtend. Waarom moeten we wachten op onze makelaar? We hebben de bank, we willen het officieel. Dus thuis gelijk een whatsapp, het is morgen Pinksteren, maar we willen nu wat concreet op papier. Een officieel bod, waar gewoon een korte tijd aan vast zit, dat de eigenaar moet reageren.
Maandagmorgen, nog een keer naar de garage voor spullen, tanken en bandendruk. Om 10 uur rijden we weg, We zijn ’s avonds laat in Denekamp, met een wat rumoerig lager aan ons wiel. Die hoorde Inge al een tijdje, ik heb daar niet echt veel van meegekregen. Maar na de Splugenpas werd het duidelijk hoorbaar. Toch nog even wat mee doen voor we weer naar het Zuiden terugkeren. Aangekomen zijn we goed gaar. En op 1 tank gereden. Maar de auto gaf nu wel aan dat het tijd werd om te tanken. Onderweg kregen we bericht van de makelaar dat het concept bod (die in Italië bindend is) op wordt gesteld en woensdag waarschijnlijk klaar ligt. Met een beslissingsperiode voor de eigenaar van 7 dagen. Het leuke van zo’n bod is dat je in Italië dan een 10% aanbetaling doet, of meer. Dan moet de koper als die er toch vanaf zou willen zien het dubbele terugbetalen.