Vanaf maandag op dinsdag verblijft Lennard bij oma en slapen Inge en ik aan de Fichtenstrasse. Een leeg huis. Een luchtbed op de grond met wat te weinig lakens. Het is koud. Er is niets, dus ook zonder koffie in de auto naar Oma in Denekamp voor ontbijt en koffie. In de middag heb ik contact met Marianne. Het is haar verjaardag en ze vraagt of ik haar uit school kom ophalen. Ik ben er maar 5 minuten vandaan, dus dat is vlug geregeld. Met taart en 0.0 bier rijden we terug naar Oma Monique. Die had ze ook al een lange tijd niet gezien. Na de taart breng ik haar naar huis zodat ze wat aan haar huiswerk kan doen. We spreken ’s avonds af om uit eten te gaan in de pizzeria da Portofino in Nordhorn. (de beste pizza’s tot nu toe) Tussendoor gaan wij grasmaaien en de laatste dingen opruimen uit de schuur. Ook proberen we nog een drukvat op de pomp te monteren, hij past helaas niet.
Nadat we Lennard bij Oma achterlieten gingen Inge en ik Marianne ophalen. Lekker gegeten, en we zijn tot 22:00 aan het rondwandelen geweest door de stad en het park, ze wilde nog niet naar huis. Toen naar de Fichtenstrasse terug voor nog een nachtje op het luchtbed. In de ochtend hetzelfde ritueel, snel naar Denekamp voor ontbijt en koffie. Daarna breng ik Inge naar haar werk in Bad Bentheim, vandaag is ze fysiek aanwezig om hardware voor te bereiden. Ik neem de auto mee naar de Fichtenstrasse om het vuilnis op te ruimen en de laatste zaken uit de schuur in de auto te pakken. De vuldop van de grondwaterpomp is na ons drainen gisteren niet goed dicht gedaan. De druk in de leiding liep leeg in de kelder. Dus dweilen dan maar. Het is gelukkig te overzien, niet heel veel. Raampje en ventilatie ver open en het droogt gelukkig snel in deze kelder.
1 Juni, dat was de laatste nacht aan de Fichtenstrasse. Snel weer naar Denekamp. Ik breng Inge naar kantoor, en rij naar de Fichtenstrasse en laad daar in. De tandenborstels, het luchtbed, de handdoeken bij de wastafels. Overal nog een laatste ronde, echt alles leeg. De nieuwe eigenaar komt met de makelaar. Alles in orde, meterstanden, handtekeningen. We lopen naar de auto die ik alvast als gast op de gasten parkeerplaats voor heb gezet. Ik denk, dat is het dan, na 14 jaar daar te hebben gewoond. Krijn zei ooit na mijn scheiding; “ga je verhuizen na alles dat je daar hebt meegemaakt?” Ik zei, nee het huis heeft me zoveel te bieden. Het was een armoedige zandbende geworden, we hebben er nog leuk gewoond en het maximale eruit gehaald wat eruit te halen valt. De potentie die de plek te bieden heeft beleefd maar nu is het klaar, want het kan nog beter. En door ons opleuken ook goed verkocht. De buurman kijkt niet op uit zijn telefoon als ik langsloop. Ik kijk nog een keer om, tja een huisje in een bos. Ik denk aan de sceptic tank, de hoeveelheid vocht in huis… Ik start de auto en rij met een grote stofwolk weg en ik zeg: “YES”
Ik wacht in huis bij Oma en Lennard, dan haal ik Inge op. We kunnen naar onze nieuwe tijdelijke woning. Onze Tabbert Comtesse aan het Muizen Veld. Het Grote Veld is namelijk veranderd in een enorm Muizen Veld. We zien ze overdag huppelen door de groentetuin. Vanaf hier regelen we de zaken nu verder, 2 nieuwe banden voor de auto. Ze waren al af, maar ik rij nog minstens naar Italie en terug als mijn vaste garage zei dat ze op zijn. En we halen voor 100 euro velgen in Hoogeveen. Onze zijn krom waardoor je met meer dan 150 km/h begint te trillen. Lennard heeft het ook door als je iemand iets vlugger gaat inhalen dan begint hij geluid te maken omdat je stem dan gaat trillen. Doordeweeks gaan we laat in de avond nog even naar Mart en Denny. In het weekend schrijven we de kar van Opa Antheunis en Oma Corine over, die kunnen we overnemen.

Maandag de 5e hebben we de auto bij de garage in Nordhorn voor de draagarm, en Inge gaat naar kantoor in Bad Bentheim. Ik geniet met Lennard aan het muizenveld waar een kat zich vrijwillig meld om te helpen met opruimen. Op vrijdag hebben we nog een arts controle in Duitsland, waar Lennard zijn laatste Duitse controle krijgt. Hij is zwaar, maar hij is ook groot, dus alles in orde. En we hebben een huurhuis in Bad Bentheim, zonder huur, van Inge’s werkgever. Dan zijn we in ieder geval nog ergens ingezetene. We maken een afspraak bij het gemeentehuis in Bad Bentheim, het lukte eigenlijk al niet meer maar na veel praten krijgen we nog een plekje op maandag de 12e. De 13e moet ik namelijk alweer naar zee dus we rijden nog eens op en neer naar Duitsland. We laten Lennard achter bij Oma in Denekamp en rijden alleen terug naar Assen, dan kunnen we ons tijdelijke huisje opbreken en inpakken en mijn koffer inpakken voor het schip. Voor de verhuizing dus goed over nagedacht, koffer blijft in Denekamp en moet later naar Assen. Logistiek zit ons beiden in het bloed en dat is vaak wel erg handig. De volgende morgen rijden we beiden naar ons werk, ik met een afgeleverde huurauto naar Hamburg en Inge met onze eigen auto richting Italië.