Het is begin Mei en ik kom woensdag met 2 dagen vertraging van het schip. Inge en Lennard zaten na een tijdje buurten bij Marianne in Nordhorn inmiddels weer in Hoorn in een vakantieparkje.
We zouden daar alle familie in Noord Holland bezoeken. Ik was er door de vertraging helaas niet bij, en sliep er 1 nachtje om de volgende dag door te gaan naar Nordhorn. Daar hadden we nog een halve week een huisje gehuurd. Helaas, door een bericht van onze kozijnenboer werd de levering op aanstaande zaterdag en moesten we dat huisje in Nordhorn ineens afzeggen. We moeten zaterdag bij de levering namelijk thuis zijn, dus vrijdag naar huis rijden. We zouden deze keer langs Mart en Denny en Ruth. Alles afgezegd, Marianne gaat uiteraard voor. Donderdag gelijk naar Oldenzaal om haar uit school te halen en door naar Nordhorn. We zouden gaan zwemmen, dus dat doen we daar en we maken er een leuke middag van. Ruth is naar Nordhorn gereden en die zwom gezellig mee. Halsoverkop moest er ook een ander huisje worden geregeld voor 1 nacht, wat een gedoe allemaal. Een mooi voordeel is dat dit huisje in een wijkje ligt, wat we normaal niet snel zouden boeken. Het blijkt een prachtig huisje in een heel rustige omgeving. Doen we die volgende keer als we in Nordhorn blijven gewoon weer.
De volgende morgen vroeg op en breng ik Marianne naar school, en tank de auto af aan de grens. Bij het huisje terug aangekomen is alles door Inge alweer ingepakt en klaar om te laden. Aline komt Lennard nog uitzwaaien en loopt een rondje met hem terwijl wij alles in de auto stoppen. Dezelfde avond rond 22:00 uur staan we weer thuis in Colico.
De volgende morgen ruimen we de rest van de spullen uit de auto op. Er komt halverwege de ochtend een bericht dat de vrachtwagen met kozijnen er bijna is. Het is een Pools bedrijf en we willen graag dat ze de goede route nemen dus we willen voor ze uitrijden. Je kan niet overal met een vrachtwagen langs. We gaan op het viaduct voor het huis staan, zo kunnen we het dorp bekijken en zien we de vrachtwagen vanzelf op de hoofdweg. Ik kijk bij elke vrachtwagen ook even op de snelweg, en ja hoor, dat is hem. We springen in de auto om hem aan het begin van het dorp op te vangen, uiteindelijk begeleiden we hem naar ons huis op een vrachtwagen vriendelijke route.
De kozijnen passen onder de carport, daar staan ze voorlopig goed. Ze zijn zwaar, we hebben hulp nodig en zoals eerder geschreven krijgen we hulp van ervaringsdeskundige Johnny samen met Harry. Die komen de laatste week van mijn verlof, dus nu gaan de andere klussen voor.
We regelen de eerste week veel papieren en gaan naar de tandarts etc. We maaien het gras goed kort en ik lig die week op bed want ik wordt ineens ziek. Gelukkig net op tijd weer beter voor een paar dagen Kroatië waar Harry en Anita in een huisje zitten en ons hebben uitgenodigd. Kroatië rij je vanaf Colico in zes uur heen, dus dat is wel even leuk. De Range Rover hadden we vanwege een gerommel in het onderstel even bij de garage gezet voor controle en we konden met het fossiel (19 jaar oud) naar Kroatië. Hij is weer terug, en wat ziet hij er goed uit. Met een bizar laag verbruik van 1 op 21.4 komen we aan in Istrië.
We gaan weer naar huis en genieten ook daar van de omgeving.
Inge heeft wat afspraken voor haar vereniging voor het behoudt van oude vleugelboten en stoomboten op het meer. De liefde voor schepen en voor het Comomeer begon heel vroeg.
Terwijl ik aan boord zat heeft Inge met Monique weer ontzettend veel werk verzet. De zolder is opgeruimd en schoongemaakt. Het houthok is opgeruimd en half verbouwd. Ondertussen verwijderd Monique dagelijks ook stukken tegels uit de voormalige keuken / toekomstige badkamer boven en gooit het cement / tegellijm puin op de gaten in de oprit.
De kersen bloeien ondertussen flink. De vorige bewoonster komt langs en kletst bij, zittend en kersen etend onder de fruitbomen.
Inge stort zich nu op de elektriciteit van het huis. Maak van 2 appartementen 1 huis, maak een nieuwe stoppenkast. We kunnen inmiddels alles, maar deze klus doet Inge alleen. Ik mag soms een gat boren als dat net te zwaar gaat.
En als de stroom erop gaat, werkt het ook nog gewoon. Ik vindt het waanzinnig!!
Ondertussen heb ik mezelf teruggetrokken in de garage. Zodra Lennard op school zit, duik ik de garage in. (Inge zit dan op haar blauwe stoeltje met de draden puzzel) Daar ben ik begonnen aan de (kleine) Empire.
Het houtwerk van dek haal ik er vrijwel allemaal af. Met een hittepistool en een krabber alle oude lakresten eraf.
Er moet een mooier mahonie kleurtje op, plus lak. En dan monteer ik het later waterdicht weer terug. De vallen en schoten worden gewassen. De drempel van de kajuit repareer ik met epoxy. Ook het polyester schuifluik repareer ik met epoxy.
Voor de huid / romp ga ik epoxy verdikken met katoenvezel zodat ik er een plamuur van kan maken en schades / putjes kan repareren. Alle ramen gaan er ook nog uit, ik wil hem straks zonder problemen 2 jaar te water leggen zonder dat hij vol regent.
De laatste paar dagen van mijn verlof breken aan en we krijgen bezoek. Johnny en Harry zijn aangekomen in Colico en komen de volgende morgen gelijk naar ons huis. Daar is de zware taak om de ramen naar boven te tillen. De kleine ramen lukt nog wel, de grote doen we met de auto via de tuin naar het terras en dan op het balkon.
We beginnen met de kleine ramen. Inge en ik keken laatst met een glaasje wijn nog een keer een youtube video van kozijnen plaatsen. Daar zeiden ze, bestel altijd 1 a 2 cm kleiner dan je huidige kozijnen. Toen dacht ik, mmmm, dat hebben we volgens mij niet gedaan. Toch is tussen een kozijn en de zijkant van de muur vaak vulhout geplaatst. In Nederland dan. In Italië hebben ze ze geankerd op een stalen frame wat in de muur zit verwerkt. Oh nee! Daar paste het kozijn dus niet tussen. Met de slijper dan maar het staal weg slijpen. Behoorlijk wat extra werk. Dan nog met de boorhamer het huis groter maken totdat het wel past. Overal is een oplossing voor. Als het past, doe je compriband om je kozijn heen. Dan zet je voelermaatjes tussen de kozijnen en de muur. Dan schroef je de kozijnen in de muur met lekker lange schroeven. Daarna zet je de ramen erin, en daarna kan de pur eromheen. Als we de juiste maat hadden gehad hadden we alles allang af gehad.
We hebben 4 ramen gedaan, 2 kleine en 2 grote. Nog 3 grote te gaan boven. Dan nog 2 in de hal en beneden nog. Maar die moeten nog besteld. Ik kon met Harry en John meerijden naar Nederland, daar ging ik de volgende dag weer aan boord. De volgende kozijnen verdienen.
Gedurende de pauzes en avonduren na een harde dag werken konden we genieten van de dierentuin. Daar willen we toch even wat van delen, het is niet normaal wat een wild hier rond loopt. Na het grasmaaien konden ze zich niet meer verstoppen.
To be continued!