Il vino ed Il Lavoro

Remote werken in Italië. Het is prachtig. Alles had ik in Duitsland goed voorbereid. een mooie grote doos met daarop Home Office. Daarin een tweede monitor, de router, de printer. en een mooi stekkerblok met tevens usb poorten erop. Maar zoals te verwachten is in de chaos van de verhuizing deze doos niet vooraan de garage beland maar ergens waar we dus niet bij kunnen. Maar ach ja, ik kan werken, 1 scherm doet het ook prima, de telefoon fungeert als hotspot en een stroomblokje had ik nog ergens in een koffer zitten. In de ochtend werk ik serieus, in de middag gaan we wandelen en in de avond doen we onze eigen wijnproeverij.

Hierboven een stukje van Inge, we schrijven allebei af en toe wat. Vannacht allebei wakker gelegen, Inge van 1 tot 3, ik van 3 tot 5. Het is niet niks, een bod uitbrengen op een woning die je heel graag wilt. De spelletjes die er mogelijk gespeeld worden. Vragen door ons hoofd, waarom worden we niet gebeld, als er verder niemand is geïnteresseerd? We wachten het af, we weten het gewoon niet.

Vandaag naar de garage in Domaso. De Benz piept bij het remmen en we gaan komende week naar Duitsland voor onze huis overdracht en de aansluitende vakantie bij moeke in Assen. Onze caravan staat daar al een tijdje op het terrein en we willen die graag benutten, zeker nu we een gat van 2 weken in de huurperiodes van de woningen in Italië hebben. We gaan even zigeuner style. De ultieme Mercedes blijkt zoals altijd geen enkel probleem te hebben, de reden om hem in te voeren met nog net geen 2 ton op de teller. Wel fijn gevoel om even te controleren, vlak voor je weer 1000 km op 1 dag weg gaat knallen.

Voordat we bij de garage waren hebben we een afspraak gemaakt in Gera Lario met de plaatselijke bank voor een offerte voor een hypotheek. (een 2e optie achter onze optie die al een tijdje vast staat) Daarna hebben we Lennard weer in bed gelegd, niet te eenvoudig. Dus ik met hem in ons bed, wat perfect werkt. Hij slaap snel, en papa is ook snel weg. Gelukkig wordt ik binnen 10 minuten weer wakker. Maar het koffiezet apparaat benutten is niet wenselijk, misschien wordt hij weer wakker.

Hij sliep als een roos, we hebben hem gewekt. 2 uur is genoeg en we willen nog naar een bank hier in Colico. (optie 3) Daar ook een afspraak gemaakt en tevreden naar buiten gelopen. Wat moeten we nu nog doen, ach ja de garage waar onze spullen in staan is tot eind Mei gehuurd. Even de eigenaar 3 maand contant vooruit betalen. We spraken af in zijn straat, hij woont bij de Peugeot. Er staan 2 Franse auto’s in de straat, we stonden bij de verkeerde. Zijn auto stond achter een heuveltje, die zouden we sowieso niet zien. Wat is het toch een aardig man en ik was vergeten dat hij Engels sprak. Nu begrijp ik alles ipv 75%. Lennard was uiteraard niet gecharmeerd van iemand anders dan Papa, Mamma of Nonna. (hij zegt al Nonna, oma is altijd al lastig geweest) Als je in Italië iemand bezoekt bij zijn huis wordt je uitgenodigd binnen. Even betalen en weg is er niet bij, de koffie hebben we afgewezen omdat we net op hadden en door moesten. Desondanks zit je minimaal een half uur binnen. Maar wat een leuke mensen, wat ontspannen. Kom eens langs om een borreltje te drinken of te blijven eten. Deze week 2 stellen ontmoet, beide in Engeland gewoond. Ik heb het gevoel dat we hier makkelijk vrienden maken, heerlijke mensen. Dit lijkt alsof het uit een Italiaanse film komt. Ik zei altijd als mensen me vroegen of het bevalt in Duitsland: “dat verhuizen had ik veel eerder moeten doen”. Het voelt nu alsof ik mijn tijd heb zitten verdoen in Duitsland. Maar zo gaan de dingen. Laat ik het zo zeggen; ik zit hier heel erg op mijn plek! Dat wist ik al sinds we de beslissing hadden genomen. Het vertrek uit Italië viel in de laatste vakantie zo zwaar dat het huilen me nader dan het lachen stond. Ik haatte het om terug naar huis te gaan. Dat heb ik met een omgeving nooit gehad.

We verlieten de erg lieve mensen en gingen verder met onze bezigheden. Zoals Inge bovenin beschreef is onze printer ergens achterin de garage beland. Nou was dat sowieso een apparaat met een eigen wil, maar hem wegdoen was geen optie zolang er papieren uitkwamen met inkt erop. (hoewel vaak na 10 minuten met heel veel gevloek) Maar nu is hij kwijt, ergens verstopt in de wirwar van dozen. We hebben er 1 nodig dus we hebben gelijk een printer gehaald in de Unieuro hier in het winkelcentrum. De banken willen graag loonstroken op papier, dus vandaar.

Nog geen bericht van de makelaar, we wachten rustig af.